Nieuwjaarstoespraak burgemeester Schouwenaar 2026

Oog houden voor wat ons bindt

Goedenavond allemaal,

Er is iets bijzonders aan deze avond. We beginnen een nieuw jaar, 2026, en die beginnen we vanavond hier ook, samen.

Samen met iedereen die Veere elke dag vooruitbrengt. In werk, zorg, onderwijs, veiligheid, vrijwilligerswerk, ondernemen en bestuur. Jong en oud. Mensen die meedoen, zorgen, aanspreken en betrokken zijn. Dank jullie wel. Dat mag gezegd worden.

We staan later deze maand, op 24 januari in de Grote Kerk, specifiek stil bij onze vrijwilligers. Maar vanavond wil ik al zeggen: wat jullie doen, als onderdeel van het grotere geheel, wordt gezien en gewaardeerd. Dat is Veere. Geen systeem. Maar een gemeenschap.

Als we terugkijken op 2025, zien we een jaar waarin veel is gedeeld. Er zijn kinderen geboren. Relaties verdiept. Op talloze plekken zijn kleine, goede dingen voor elkaar gedaan, vaak zonder dat iemand het zag.

En we weten ook: voor sommigen was het een zwaar jaar. Van verlies, afscheid, eenzaamheid of pijn. Dat heb ik zelf ook ervaren. Tijd met elkaar is een groot goed.

Als burgemeester mag je beide kanten meemaken. Het leven in het licht, en in haar kwetsbaarheid.

Ik wens iedereen een gezond en gelukkig nieuwjaar. En ik spreek mijn waardering uit voor iedereen
die er voor een ander was. Soms gewoon door te blijven. Een briefje. Een appje. Opkijken en omkijken. Dat is goud.

In zijn recente toespraak zei de Koning: “Houd oog voor wat ons bindt.” Dat raakt mij. Niet als losse zin, maar als houding. Als richting.

Want Veere, wat bindt ons dan? Veere is een gemeente met een bijzondere persoonlijkheid. Je zou het een split personality kunnen noemen – in positieve zin. Geen therapie nodig.

Op een winterdag is Veere overzichtelijk en dichtbij. Maar zodra het seizoen zich aandient, verandert het ritme. Dan delen we onze straten, stranden en dorpen met de wereld.

Dan zijn we woonplaats én bestemming. Thuis én gastheer. Een wereldstad … op slippers. Die dubbele identiteit is geen zwakte. Het is een kracht.  

Ik zie vaak dat beeld voor me:
Er staat iemand bovenaan de strandopgang. Op slippers. Niet gehaast. Niet achteloos. Maar aanwezig. Je hebt overzicht. Je ziet wat er al is. Wie er zijn. En wat eraan komt. Met de blik op een vast punt op de horizon.

Stevig genoeg om richting te geven, en soepel en stoer genoeg om te bewegen als het nodig is.

Op slippers loop je niet harder. Je loopt aandachtiger. Je past je tempo aan. Je houdt je evenwicht, juist wanneer het drukker wordt en belangen elkaar raken.

Samenhang is dan geen woord, maar dagelijks gedrag. Ruimte delen, in plaats van ruimte nemen. Dat is: oog houden voor wat ons bindt.

Die binding ervaren we ook op momenten waarop we samen iets delen dat groter is dan onszelf. Bij evenementen groot en klein. Langs de kust, bij de Kustmarathon. In muziek en ontmoeting bij bijvoorbeeld Jazz by the Sea, Hrieps, dankdag, of initiatieven zoals de aanschuiftafel, de langste stokroos van Nederland. In de winter, bij Veerse Winter of de nieuwjaarsduik. Het is geweldig. En bij al die dorpsfeesten, sportdagen, herdenkingen en initiatieven. Er is zoveel in Veere. Ze zijn van enorme grote waarde.

Achter al die momenten staan mensen. Vrijwilligers. Organisatoren. Doeners. Jullie zorgen voor wat ons bindt in het dagelijks leven. Dank voor alles wat jullie doen.

Samenleven vraagt ook om perspectief. Zonder uitzicht op een eigen toekomst verliest samenhang zijn kracht.

Perspectief betekent niet dat je moet kiezen tussen blijven of weggaan. Tussen behouden of loslaten. Het betekent: hier kunnen bouwen aan een eigen toekomst.

Voor kinderen die hier veilig opgroeien. Voor jongeren die vooruit willen en serieus genomen willen worden. Voor minder jonge mensen die ruimte willen houden voor nieuwe plannen.

Dat vraagt een gemeente die stevig staat en tegelijk in beweging blijft.

Ook onze organisatie is in beweging. De opgaven zijn complex. En wij werken bewust aan dienstverlening die past bij onze verantwoordelijkheid. Dat gaat niet alleen over regels of procedures. Het gaat over bestaanszekerheid. Over een vergunning die op tijd komt. Over een woning die bereikbaar blijft. Over zorg die niet wegvalt. Over een ondernemer die weet waar hij aan toe is. Of een inwoner die merkt: er wordt meegedacht.

Daar mogen inwoners ons echt op aanspreken. En dat doen ze ook. Dat helpt ons beter te worden.

We zijn niet klaar. We zijn onderweg. En dat mag gezien worden.

2026 vraagt om keuzes. Om aandacht voor wat onze kernen sterk maakt. En om beweging.

En 2026 is ook een jaar waarin we toewerken naar de gemeenteraadsverkiezingen.

Mensen die zich verkiesbaar stellen, die verantwoordelijkheid willen dragen, die hun nek uitsteken voor onze lokale democratie – dat is óók binding. Ik roep u op: steun hen. Ga in gesprek. En vooral: ga stemmen.

Zo laten we onze stem horen. Zo pakken we het aan. Zo doen we dat hier. In Veere. In Zeeland.

Ik ben tróts op deze gemeenschap. Op hoe we hier samen leven, werken en zorgen. Met u lukt het hier wel.

U bent zelf alle VeerKracht die we nodig hebben.

Op een gezond en gelukkig nieuwjaar voor u.

Proost.